Hayata Dair

Deve & Bahtsiz Bedevi kombinasyonlari

2006-10-21T20:51:00.000+03:00

AŞKIN FATURASI

2006-10-21T20:40:00.000+03:00

Resmi tam görebilmek için üzerine tıklayarak büyütün yada resmi kaydettikten sonra bakın lütfen...

Aşk ve İhanet

2006-10-21T20:27:00.000+03:00

Madonna - JUMP

2006-10-21T20:09:00.000+03:00

Alkol alımına bağlı bozukluklar ve tedavisi

2006-10-21T10:46:00.000+03:00

Alkol alımına bağlı bozukluklar ve tedavisi

>>Alkol alimina bagli bozukluklar ve tedavi metodları
>>
>>
>>
>>Belirti : Ayaginiz islak ve soguk.
>>Sebep : Bardak yanlis aciyla tutuluyor.
>>Çözüm : Bardagin agzi yukariya gelinceye kadar cevirin.
>>
>>Belirti : Önünüzdeki duvarda lambalar var.
>>Sebep : Zeminde yatiyorsunuz.
>>cozum : Vücudunuzu zemine 90° açi yapacak sekilde konumlandirin.
>>
>>Belirti : Zemin bulanik görünüyor.
>>Sebep : Bos bir bardaga bakiyorsunuz.
>>cozum: Hemen bardagi sevdiginiz bir icecekle doldurun.
>>
>>
>>Belirti : Zemin hareket ediyor.
>>Sebep : Sürükleniyorsunuz.
>>cozum : En azindan sizi nereye goturduklerini sorun.
>>
>>
>>Belirti : Ne zaman birisi konussa kulaginiz yanki yapiyor.
>>Sebep : Kulaginizi bardaga sokmussunuz.
>>cozum : Kendinizi maskara yapmayi birakin!
>>
>>
>>
>>
>>Belirti : Oda sallaniyor, herkes beyaz giyinmis ve muzik sanki tekrar
>>edip duruyor.
>>Sebep : Ambulanstasiniz.
>>cozum : Hareket etmeyin. Uzmanlar geregini yapar.
>>
>>
>>
>>Belirti : Babaniz ve kardesleriniz yabanci gibi bakiyor.
>>Sebep : Yanlis evdesiniz.
>>cozum : Evinizin yolunu sorun
>>

KÖPEKLER ALEMİ

2006-10-21T10:37:00.000+03:00

HAYATIN ÖZETİ

2006-10-21T10:34:00.000+03:00

Hayatın kısa bir özetimi dersiniz bu resme bakarak yoksa alınmasıgereken bir dersmi yada belkide tatlı bir gülümseme hissi yaratır gözlerinizde ve dudaklarınızda ama bildigimiz bir gerçek şu ki var oluştan yok olmaya farklı bir evre yaşar insan attıgı her adımda. Önemli olan bu süreçte yok olanlara üzülmek degil elbette var edebildiklerimize sevinmektir bir sorun kendinize ne var edebildik yaşadıgımız bu hayatta geriye bırakabileceklerimiz neler yok olan bir hayatın silinecek izlerimi yoksa gelecege geçmişten uzanan bir hayatın sımsıcak sevgi dolu kollarımı ; hayatınızda bu kollar sizi kucakladımı bilmem ama umarım sizin kollarınız gelecekte insanları sevgi ile kucaklar .

SAYGILARIMLA

THOSE SNEAKY MARINES.........

2006-10-21T10:20:00.000+03:00

THOSE SNEAKY MARINES.........

Look Close......

ONU GÖRDÜGÜM ANDA TUTULDUM

2006-10-21T10:15:00.000+03:00

Onu gördügü anda vurulmuştu genç adam o atletik yapısına iri bedenine ve sanki yerinden hızla fırlayıp kaçacak gibi duran o asil duruşuna . İşte o an kafasına koydu ona sahip olmayı ve çok geçmedi genç adam artık ona sahipti arzularını engellemesine gerek yoktu o ihtirasla ellerini üzerine koyup kaydırmaya başladı yavaşça arkasına geçti ve oda ne işte bütün hayallerinin yıkıldıgı andı o. Gerisini ben anlatmak istemiyorum arkadaşlar, bir zahmet resme bakın.

BUZ TUTAN GEMİ

2006-10-21T10:10:00.000+03:00

BU HEBRİ BİZE ULAŞTIRAN DOGA SEVER TOGAY TOYANA TEŞEKKÜR EDERİZ GÜZEL MEMLEKETİMİZDE AN GEÇMİYORKİ YENİ SAKLI GÜZELLİKLER BULUNMASIN İŞTE BUNLARA YENİ BİR ÖRNEK BUZ SARKITLARI VE DİKİTLERİNİN BULUNDUGU YENİ BİR DOGA HARİKASI DAHA FAZLA SÖZE GEREK YOK RESİM SİZE ANLATIR ...

Doğrusunu YAP!

2006-10-16T04:15:00.000+03:00

Yazıları okuyamıyorsanız resme tıklayın lütfen...

Aşk ve Evlilik

2006-10-16T04:12:00.000+03:00

Kravat Bağlamak

2006-10-16T04:06:00.000+03:00

Medal Of Honor - Airborne

2006-10-16T03:41:00.000+03:00

(28.15 MB)

2006-09-26T00:57:00.000+03:00

YAY HAYATTIR, OK NİYET, HEDEFTE AMAÇTIR!

Yazan: Paulo Coelho
Hepimiz ilahi iradenin okçularıyız. Bu sebeple hangi aletleri nasıl kullanacağımızı bilmeliyiz. Benden size önemli birkaç tavsiye...

Yay

Yay hayattır: Bütün enerji ondan gelir. Ok bir gün mutlaka terk edecektir. Hedef ise uzaklardadır. Ama hayat her zaman sizin yanınızda kalır, bu yüzden ona nasıl iyi bakacağınızı bilmeniz gerekir. Durgun kalacağı dönemlere ihtiyacı vardır -her daim kuşanılmış ve gerilmiş halde tutulursa gücünü kaybeder. Bu yüzden gücünüzü tazeleyebilmek için dinlenmeyi kabul etmelisiniz. Böylece yeniden yayı germek için asıldığınızda gücünüz eksiksiz olur.

Yayın bilinci yoktur: O okçunun elinin ve arzularının bir uzantısıdır. Öldürmeye ya da düşünmeye hizmet eder. Bu yüzden her zaman amacınızı net olarak belirleyin.

Yay esnektir ama yine de onun da sınırları vardır. Kapasitesinin ötesinde herhangi bir girişim onu kıracak ya da onu tutan elleri tüketecektir. Bu durumda yayın yanı sıra kendi bedeninizden de size verebileceğinden fazlasını talep etmeyin. Ve unutmayın, bir gün yaşlılık zamanı gelecek -bu bir lanet değil bir nimettir.

Yayı zarifçe gerin, her iki tarafın da kendine düşen payı gerektiği biçimde yapmasını sağlayın, enerjinizi boşa harcamayın. Bu sayede yorgun düşmeden pek çok ok atabilirsiniz.

Ok

Ok sizin niyetinizdir. Yayın gücünü hedefin tam ortasına bağlayan araçtır.

Niyetimiz her zaman son derece net, açık ve iyi dengelenmiş olmalıdır.

Ok bir kez yaydan ayrıldı mı artık asla geri gelmez, bu yüzden sürece müdahale etmek -oka yön verecek hareketler doğru ve düzgün olmadığında- sırf ok gerilmiş ve hedef bekliyor diye eski kafalı bir şekilde hareket etmekten daha iyidir.

Sizi durduran tek şey hedefi tutturamamak korkusu ise bu durumda niyetinizi açıkça göstermekten çekinmeyin. Doğru hareketleri yerine getirin ve elinizi açıp yayın telini bırakın, gerekli adımları atarak girdiğiniz mücadele ile yüzleşin. Hedefi vurmayı başaramasanız bile bir dahaki sefere daha iyi nişan almaya muktedir olacaksınız.

Eğer hiç risk almazsanız bir dahaki sefere neleri değiştirmeniz gerektiğini asla bilemezsiniz.

Hedef

Hedef ulaşılmak istenen amaçtır.

Sizin tarafınızdan belirlenir. İzlenen yolun güzelliği de işte burada yatar: Asla bahaneler uydurmaya ya da rakibinizin daha güçlü olduğunu söylemeye hakkınız yoktur. Çünkü hedefi seçen sizsiniz ve tüm sorumluluk size ait.

Eğer hedefinizi bir düşman olarak görürseniz belki iyi bir atış yapabilirsiniz ama kendinizi geliştirmeyi asla başaramazsınız. Tüm hayatınız boyunca okunuzu, kağıttan ya da tahtadan yapılmış, anlamı olmayan şeylerin ortasına atmaya çalışırsınız. Ve diğer insanlarla bir araya geldiğinizde hayatta hiç ilginç ya da heyecanlı bir şey yapmadığınızdan yakınırsınız.

İşte tam da bu yüzden bir amaç belirlemeniz gerekir, ona ulaşmak için elinizden gelenin en iyisini yapmalı, ona saygıyla ve önemseyerek bakmalısınız: Onun sizin için anlamını ve onun için ne kadar çaba, eğitim ve sezgi harcadığınızı iyi bilmelisiniz.

Hedefinize nişan alırken sadece ona odaklanmayın, onun çevresinde olup biten her şeyi de görün; çünkü ok fırlatıldığında, rüzgâr, ağırlık, uzaklık gibi kolay kolay hesap edemeyeceğiniz etkenlerle karşılaşacaktır.

Bir amaç sadece insan ona ulaşmayı hayal edebildiği sürece vardır. Onun varlığını gerçek kılan insanın tutkusudur, aksi taktirde amaç ölü bir şey, uzak bir hayal, tatlı bir düş olur.

Ve tıpkı niyetin bir amaca ihtiyaç duyduğu gibi, amaç da bir insanın niyetine ihtiyaç duyar. Çünkü varlığına anlam veren şey budur; bu sayede o artık sadece bir düş değil, bir okçunun dünyasının merkezidir.

Kaynak : www.aksam.com.tr

2006-09-26T00:48:00.000+03:00

İÇİNDEN GELDİĞİ GİBİ YAŞA!

Yazan: Hıncal Uluç

Öyle gerekiyor, diye değil, içinden geldiği gibi yaşa!..

Seller gibi e-mail yağdı.. "Ne olur yazının aslı" diye.. Yasemin''in yollamaktan kolu kopunca, duruma el koydum.. Hani Ece Eser benim eski bir yazımdan alıntılar yapmıştı ya.. Hiç alakasız bir teknik bilgisayar kitabının önsözünde J. Yorgo Wiestmich sevgi sözcükleri yazmıştı yıllar önce.. Ben de aynen köşeme nakletmiştim. Onu hatırlıyordu Ece.. Daha doğrusu hep cüzdanında taşıdığı için hiç unutmamıştı ki..

İşte genel istek üzerine, J. Yorgo Wiestmich''in yazısının aslı..

Sevdiğim,
Bazen insanlar düşünürler. Hayatın anlamı nedir diye.. Bunu zaman zaman ben de düşünüyorum. Hayatın anlamı nedir diye.. En azından seni tanıyıncaya kadar düşünüyordum..

Gerçeklerin acı olduğunu ve bu yüzden biberin gerçek olduğunu anlatan bir espriyi hatırladım. Halbuki biliyor musun, bütün biberler tatlıdır. Zira hayat sanıldığı kadar acımasız ve acı değil.

Sadece hayattaki tadı alabilmeli, kendi istediğin gibi yaşayabilmelisin.
Çevrenin ne diyeceğini umursamadan.. Zira sen yaşayamadıklarınla ölüp gittiğinde çevrenin sana bir yardımı olmayacak. Kendini özgür bırak, ne hissediyorsan onu yap. Çoğu insan, mesela benim gibi ne yapman gerekiyorsa onu yapma, bırak duygularını perdelemeyi, bırak nehirler gibi coşsun onlar.
Bir sevdiğinin elini tutarken yaşadıklarının yanlış olduğunu düşünüp hayıflanma, bırak o sevgi tüm benliğini sarsın. Eğer onun gerçekten aradığın olduğuna inanıyorsan, ona sımsıkı sarıl, onu yaşa, onu bırakma.
Günün birinde belki anlarsın ne kadar sevdiğini, ne kadar sevebileceğini, ne kadar sevildiğini, ne kadar sevilebileceğini ama iş işten geçmiş, sevgilin, seni seven gitmiş, yitmiş olabilir.

İşte o zaman üzülme vaktidir. Yerli yersiz ağlama vaktidir. İşte o zaman çevrene dönüp, şimdi ne yapacağım diye sorma vaktidir.
Alacağın cevabı sana söyleyeyim güzelim. Bilmiyorum diyecekler, senin dediğin gibi. Ben biliyorum oysa, sen de biliyordun. Hep bildin zaten, ama öyle olmadın. Ama artık sen de biliyorsun, biliyorsun ki, en azından bir kez gerçekten sevildin.Ve yine biliyorsun ki bu sevgi bitmeyecek. En azından ben bitene kadar.

Yaşa... Doğru bildiğin insanı bul ve onunla yaşa, ama bu dostunu sakın unutma... Bil ki unutulmayı hiç sevmem. Ve bil ki kurallarım vardır, herkes buna uymak zorundadır.
Dostlarım benden önce ölemezler. Dostlarım benden çok üzülemezler. Dostlarım benden çok sevemezler. Ve dostlarımı benden çok kimse sevemez.
Artık Wiestmich''in dostusun.
Yaşa bu hayatı sevdiğim, limon gibi sömürerek, tüm ekşiliğine rağmen tadını alarak yaşa!.

Kaynak : www.sabah.com.tr

2006-09-26T00:45:00.000+03:00

YENİLENİN, TAZELENİN, CIVIL CIVIL OLUN...

Yazan: İlkim Öz

İç Dünyanızda Neler Var?

Acılar hüzünler hayal kırıklıkları terk edilmişlikler öfkeler ve kimbilir daha neler neler var ruhunuzun derinliklerinde. Ancak duygu bedeninizde sadece olumsuz duygular yok, neşeler, sevinçler, mutluluklar ve hatta sürprizler bile var. Şöyle bir iç dünyanıza doğru yolculuk yapın ve ruhunuzun derinliklerindeki olumlu duygulara dokunmaya çalışın. Biliyor musunuz hayatınızda deneyimledikleriniz sadece olumsuzluklar değil, emin olun ki yüreğinizde ve bilinçaltınızda pek çok olumlu kayıt var, belki de tek yapmanız gereken mutluluklarınızı hatırlamanız ve kendinizi olumlu yönde motive etmeniz.

Dünün ve Geçmişin Acılarından Kurtulmayı Öğrenin

Geçmişte her ne yaşadıysanız, yaşadığınız olumsuzlukları, kederleri ve acıları bu gününüze taşımamayı öğrenmelisiniz. Hiç kuşkusuz herkesin yaşamında acı deneyimleri var ancak bu acıları bugününüze getirmek, bugün de geçmişi yaşamak anlamına gelmiyor mu? Düşünsenize, geçmişin size ne getirisi olabilir? Öğrenmeniz gerekeni öğrenip, yolunuza devam etmekten başka? Eğer siz geçmişin içinde kaybolursanız, geçmişin tüm acılarıyla bugün de yanıp kavrulursunuz. Geçmişte terk edilmiş olabilirsiniz ama bu, bugün de terk edileceğiniz anlamına gelmiyor. Geçmişte aldatılmış olabilirsiniz ama bu, bugün de aldatılacağınız anlamına gelmiyor. Dün yaşadığınız başarısızlıklar ve acılar, bugününüzü prangalamamalı. Geçmişin görevi, acıların cenazesini kaldırmış olmaktır; bugünün ise yeni başlangıçlara kucak açmak. Prangalı yaşamak istemiyorsanız, dünün zincirlerini kırın ve "şimdi"ye sarılın.

Bugün 2006 Bugünü Yaşamaya Ne Dersiniz?

* Hayatınızın her zaman yeni başlangıçlara kucak açtığını biliyor musunuz?
* Bu sabah yatağınızdan yepyeni bir siz olarak uyandığınızı
* Bu sabah beyninizin yepyeni mutluluk hormonları salgıladığını
* Bu sabah bedeninizin yeniden ve olumlu yeniliklere programlandığını
* Bu sabah zihninizde harika yaratıcı düşünceler uyandığını
* Bu sabah sizi nefis bir günün beklediğini
* Bu sabah gülümsemenizin, gülümsediğiniz her insana neşeyle ulaştığını
* Bu sabah edindiğiniz her amacın, hayatınıza yansıdığını
* Bu sabah aldığınız her olumlu kararı yaşamınıza aldığınızı
* Bu sabah hissettiğiniz her duygunuzun bedeninizde var olduğunu
* Bu sabah kendinizi her onaylamada, hayatınızı da onayladığınızı
* Bu sabah "günaydın" dediğiniz herkesin kalbini kazandığınızı
* Bu sabah kendinize ve hayata neşeyle ve umutla sarıldığınızda, yarının o harika resmini yaptığınızı
* Bu sabah sizin için o eşsiz insana "seni seviyorum" dediğinizde, onu, kendinizi ve hayatı sevgiyle kucakladığınızı biliyor musunuz? O halde bu sabahı fark edin.Sabah ikibinaltıbir yıl ve yeni bir siz. Hayat size harika bir hediye paketi sunuyor. Bu sabah paketi açın ve yaşayın. Sakın bunu yarın sabaha ertelemeyin. Şimdi yaşayın.
İkibinaltıda mutlu üçyüzaltmışbeş gün dileklerimle

Kaynak : www.cosmodergi.com

IŞIĞIN SAVAŞÇISI

2006-09-26T00:37:00.000+03:00

IŞIĞIN SAVAŞÇISI

Yazan: Paulo Coelho

Işığın savaşçısı özgürdür. Hayaline tam anlamıyla bağlıdır. Kararlar verir. Işığın savaşçısı sonunda söylediklerini gerçekleştiren kişi olur...

Işığın savaşçısı dünyasını sevdiği insanlarla paylaşır ve onları istediklerini yapmaları konusunda teşvik etmeye çalışır.

İşte böyle zamanlarda düşman yanında taşıdığı iki levha ile belirir. Levhaların birinde, ''Önce kendini düşün. Tanrı''nın nimetlerini kendine sakla yoksa sonunda her şeyi kaybedersin'' yazmaktadır.

Diğer levhadaysa, ''Sen kimsin ki başkalarına yardım edeceksin? Kendindeki kusurları görmüyor musun?'' sözleri vardır.

Bir savaşçı kendi kusurlarını bilir. Ama aynı zamanda yalnız başına gelişemeyeceğini ve kendini çevresindeki insanlardan uzak tutamayacağını da bilir. Bu yüzden düşman bir bakıma haklı olsa bile, üzerinde yazı olan o iki levhayı unutup şevkini çevresindeki herkese yaymaya devam eder.

Dostlarıyla birlikte bir ateşin başına oturur ve orada herkes zaferlerinden bahseder -aralarına sonradan katılan yabancılar da her zaman hoş karşılanır, çünkü hepsi kendi hayatlarından gururlu ve ''İyi Savaş''ın ne olduğunu bilen kişilerdir.

Savaşçı deneyimlerini diğerleriyle paylaşmanın önemini bilir, ilerlediği yoldan coşkuyla bahseder, karşısına çıkan meydan okumalara nasıl göğüs gerdiğini, zor durumlar karşısında nasıl çözümler bulduğunu anlatır. Maceralarını anlatırken sözlerini tutku ve romantizm ile besler.

Bazen birazcık abartma lüksünü de kullanabilir çünkü atalarının da zaman zaman abartmış olduklarını bilir; ama bu şekilde davrandığı zamanlarda onuru asla kibirle karıştırmaz ve kendi abartılarına asla kendini inandırmaz.

AMACA ODAKLANMAK

Savaşçı, birinin ''Evet'' dediğini duyar; ''Bir karar vermeden önce her şeyi iyice anlamaya ihtiyacım var. Fikrimi değiştirmek konusunda özgür olmak istiyorum.''

Savaşçı bu sözleri duyduğunda güvensizlik hisseder. O sözü geçen özgürlüğe sahiptir ama bu onu yürüdüğü yola bağlanmaktan alıkoymaz, bunu neden yaptığını tam olarak anlamamış olsa bile.

Işığın savaşçısı kararlar verir. Ruhu gökyüzündeki bulutlar kadar bağımsızdır, ama o hayaline tam anlamıyla bağlanmıştır. Özgürce seçtiği bu yolda hoşuna gitmeyen saatlerde uyanması ona hiçbir şey katmayan insanlarla konuşması, fedakarlıklar yapması gerekir.

Kimi arkadaşları şu yorumu yapar: ''Bir hiç için kendini feda ediyorsun sen. Özgür değilsin.''

Savaşçı özgürdür. Ama açık fırında ekmek pişiremeyeceğinin bilincindedir, o yüzden amacına odaklanmak ve tamamen konsantre olmak zorundadır.

FİKİRLERİNİ YAŞAMAK

Işığın savaşçısı güvenilirdir. Hikayelerini abartıp kendini olduğundan daha önemli görmeye başladığı zamanlarda bazı hatalar yapabilir. Ama o ışığın savaşçısıdır ve yalan söylemesi kesinlikle yasaktır.

Dostlarıyla sohbet etmek için ateşin başına toplandıklarında, sözlerinin Evren''in hafızasına ne düşündüğünün bir kanıtı olarak yerleşeceğini bilir.

Savaşçı kendi kendine şöyle düşünür: ''Neden çoğunlukla tüm söylediklerimi yapabilme gücüm olmadığı halde bu kadar çok konuşuyorum?''

Bu önemli bir düşüncedir.

Ve cevabı kalp verir: ''Eğer düşüncelerini toplum içinde savunursan o düşünceler doğrultusunda yaşamak için çok daha fazla çaba göstermen gerekir.''

Ve savaşçı söyledikleri doğrultusunda yaşardığına inanırsa, sonunda söylediklerini gerçekleştiren kişi olur.

Kaynak : www.aksam.com.tr

2006-09-26T00:13:00.000+03:00

HER ZAMAN BİR İZ BIRAK!

Yazan: Paulo Coelho

Kalemin hikâyesi

Çocuk, büyükbabasının mektup yazışını izliyordu. Birden sordu:

“Bizim başımızdan geçen bir olayı mı yazıyorsun? Benimle ilgili bir hikâye olma ihtimali var mı?”

Büyükbaba yazmayı kesti, gülümsedi ve torununa şöyle dedi:

“Doğru, senin hakkında yazıyorum. Ama kullandığım kurşun kalem yazdığım kelimelerden çok daha önemli. Umarım büyüdüğünde bu kalemi sen de seversin.”

Çocuk kaleme merakla baktı ama özel bir şey göremedi.

“İyi ama bu kalem benim hayatımda gördüğüm diğer kalemlerden hiç farklı değil ki!”

“Bu tamamen nesnelere nasıl baktığınla ilgili. Bu kalemin beş önemli özelliği var ve sen de bu özellikleri kendinde benimseyebilirsen hep dünyayla barışık bir insan olursun.

“Birinci özellik: Harika şeyler yapabilirsin ama attığın adımları yönlendiren bir el olduğunu asla unutma. Bizim için bu el Tanrı’dır ve her zaman kendi kudretiyle bizi o yönlendirir.

“İkinci özellik: Zaman zaman her ne yazıyorsam durmam ve kalemimin ucunu açmam gerekir. Bu kaleme biraz acı çektirse de sonuçta daha sivri olmasını sağlar. Bu yüzden bazı acılara göğüs germeyi öğrenmelisin, bu acılar seni daha iyi bir insan yapar.

“Üçüncü özellik: Kurşun kalem, yanlış bir şey yazdığında bunu bir silgiyle silmene her zaman olanak tanır. Yaptığımız bir şeyi sonradan düzeltmenin kötü bir şey olmadığını anlamalısın, aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya yarayan en önemli şeylerden biridir.”

“Dördüncü özellik: Kurşun kalemin en önemli kısmı, kalemin yapıldığı ahşabı ya da dışarı yansıyan şekli değil, içerisinde yer alan kurşunudur. O yüzden her zaman kendi içine bakmalı, en çok onu korumalısın.”

“Beşinci ve son özelliği ise her zaman bir iz bırakmasıdır. Aynı şekilde sen de hayatta yaptığın her şeyin bir iz bırakacağını bilmeli ve her hareketinin farkında olmalısın.”

Görünmez hediye

Yılbaşı günü tüm aile çam ağacının etrafına toplanmış hediyelerini açıyordu. Küçük kız babasına mutlulukla bir kutu uzattı:

“Bu senin için baba, tüm sevgimle.”

Baba gururlu bir şekilde kutuyu açtı ama içi boştu. Sevgiyle kızına eğilip şöyle dedi:

“Canım yavrum, bunu tamamen iyi niyetle yaptığını anlıyorum ama hayatın insana öğrettiği bir şey var: İnsanlara var olmayan bir şeyi veremezsin, güzelce paketlenmiş ve sevgiyle sunulmuş olsa bile. Sanırım içine bir şey koymayı unutmuşsun.”

“İçindekini göremiyor musun?”

“Hiçbir şey göremiyorum.”

“Ama neden? Oysa bütün öğleden sonramı o kutuyu öpücüklerle doldurarak geçirmiştim!”

Babasının gözleri parladı:

“Tabii ya! Böyle tatlı bir hediye için çok teşekkür ederim!”

Baba o kutuyu hayatı boyunca sakladı, ne zaman mutsuz olsa ya da cesareti kırılsa kutuyu açıp içine doldurulmuş öpücüklerden birini aldı ve güçlüklerle başedecek gücü yeniden kazandı.

Yağmur yağar mı yağmaz mı?

Kuzeydoğu’daki küçük bir köyde, dört yıllık kuraklığın ardından köy papazı herkesi bir araya topladı ve yağmurun yeniden yağması için dua etmek üzere dağa çıkmaya çağırdı. O sırada ahalinin arasında üzerinde yağmurluk olan bir çocuk dikkatini çekti.

“Sen delirdin mi?” diye sordu papaz. “Neredeyse beş yıldır burada yağmur yağmıyor, dağa bu şekilde tırmanırsan sıcaktan ölürsün!”

“Ben nezleyim Peder. Tanrı’dan yağmur yağdırmasını istemek için bu yolculuğa çıkıyorsak geri dönüşümüzü bir düşünsenize. Yağmur öyle bir yağacaktır ki hazırlıklı olayım diyorum.”

Tam o anda gökyüzünde büyük bir gürültü koptu ve yağmurun ilk damlaları düşmeye başladı. Dua etmeye gidenlerin bile tam olarak inanmadığı bir anda küçük bir çocuğun büyük inancı bir mucizeyi gerçekleştirmeyi başarmıştı.

Kaynak : www.aksam.com.tr

HİÇBİR ŞEY BİR GECEDE DEĞİŞMEZ...

2006-09-26T00:04:00.000+03:00

HİÇBİR ŞEY BİR GECEDE DEĞİŞMEZ...

Yazan: Paulo Coelho

Savaşçı, ışığı takip etmenin daha iyi olduğuna karar verir, ancak geçmişte yapılan hatalar ve söylenen yalanlar bir gecede telafi edilemez. Savaşçı değişim için harekete geçmeyi de öğrenir

Işığın Savaşçısı uyanır ve şöyle düşünür: ''Pencereden giren ve beni kaldıran bu ışık konusunda ne yapacağımı bilmiyorum.'' Ama güneş ışığı onun ne düşündüğüne aldırmaksızın içeri dolmaktadır.

Savaşçı bu sefer yüksek sesle şöyle söyler: ''Değişiklikler yapılmalı ama yapacakmış gibi hissetmiyorum. Hayatı olduğu gibi yaşamaya çok alıştım.'' Işık içeride olduğu gibi kalır; çünkü ''yapacakmış gibi hissetmek'' çok muallakta bir sözdür.

Sonra yavaş yavaş savaşçının gözleri ve kalbi ışığa alışır. Ve zaman geçtikçe artık ondan rahatsızlık duymamaya başlar.

Artık savaşçı uzun bir uyku uyuyabilmektedir. Uyanması için uzun zaman geçmesi artık doğal olmuştur.

Işığı takip için karar almak

Işığın Savaşçısı ışığı takip etmenin daha iyi olduğuna inanmaya başlamıştır. İhanet etmiş, yalan söylemiş, doğru yoldan sapmış ve karanlıkla flört etmiştir. Sanki bunların hiçbiri olmamış gibi her şey yolunda gitmektedir. Ama sonunda izlediği yöntemleri değiştirmek ister.

Bu kararı aldığında çevresinden dört farklı yorum duyar: ''Sen hep yanlış şeyler yaptın. Değişmek için çok yaşlısın. Sen iyi biri değilsin. Bunu haketmiyorsun.''

Sonra başını kaldırıp gökyüzüne bakar ve bir ses duyar: ''Evet sevgili dostum, hayatta herkes hatalar yapmıştır. Sen affedildin ama bu affedilme duygusunu sana ben veremem. Bunu yapmak sana kalmış.'' Gerçek savaşçı önce affedilmeyi kabul eder ve değişim için harekete geçer.

Bir yanlış adım daha

Hiçbir şey bir gecede değişmez, bu yüzden savaşçı da yanlış bir adım daha atabilir ve o zaman kendini tekrar dipsiz bir kuyuda gibi hisseder. Hayaletler onu rahat bırakmaz, yalnızlık ise işkence çektirir. Artık davranışlarının çok daha fazla farkındadır. Bunun bir daha olmayacağını düşünmüştür ama işte yine olmuştur.

Karanlığa gömülmüş bir halde tekrar efendisine başvurur:

''Efendim, bir kez daha dipsiz bir kuyuya düştüm. İçinde bulunduğum sular derin ve karanlık.''

''Bir şeyi asla unutma'' der efendisi, ''seni boğan kuyuya düşmek değil, suyun altında kalmaktır.''

Ve savaşçı kalan bütün gücünü içinde bulunduğu durumdan çıkmak için kullanır.

Ateşkesin anlamını anlamak

Işığın Savaşçısı aynı savaşı verip durmaz. Eğer bir süre sonra savaş olumlu ya da olumsuz, hiçbir sonuç vermiyorsa düşmanla karşılıklı oturup bir ateşkes yapmanın gerekli olduğunu hisseder.

Her ikisi de kılıç sanatında ustadır ve bu durumda bir anlaşmaya varmak gerekir. Bu davranış korkakça değil onurludur. Bu güçlerin dengelenmesi ve stratejinin değiştirilmesidir.

Barış planı yapıldığında savaşçılar evlerine döner. Kimseye bir şey kanıtlamak zorunda değildirler, doğru bir savaş vermişler ve inançlarını korumuşlardır. Her ikisi de kendinden küçük de olsa bir şeyleri feda etmiştir ama sonuçta uzlaşma sanatını öğrenmişlerdir.

Yorumlarda dikkatli olmak

Savaşçı, karanlığın, içindeki kötülüğü yaymak için görünmez bir ağ kullandığını bilir. Bu ağ havada serbestçe uçuşan her türlü bilgiyi yakalar ve bunları birer entrikaya dönüştürür. Biri hakkında söylenen her şey sonunda o kişinin düşmanlarının kulağına gider; üstelik üzerine bir doz nefret ve kin eklenerek.

İşte bu yüzden savaşçı, kardeşinin davranışları hakkında konuşurken sanki o da orada yanındaymış ve söylediklerini dinliyormuş gibi konuşur. Bu şekilde savaşçı sağduyu ve onur sanatını öğrenir.

Pencereden giren ışığa her adımda daha çok yaklaşan savaşçı, artık tüm ruhunu aydınlatmayı başarmıştır.

Kaynak : www.aksam.com.tr

GÖRÜNMEYENİ GÖRÜN!

2006-09-25T23:59:00.000+03:00

GÖRÜNMEYENİ GÖRÜN!

Yazan: Pembe Candaner

Ancak görünmeyeni görebilen mevcut olmayanı yapabilir". Bana ait olmayan bu söz kim bilir hangi "görünmeyeni görebilmiş" bir kişinin imbiğinde damıtılarak ortaya çıkmış ve etrafa meydan okuyor. Nereden mi çıktı şimdi bu? Bir okurum yine güzel bir hikaye yollamış da oradan. "İki gezgin melek geceyi geçirmek için oldukça varlıklı bir ailenin evinin kapısını çalmışlar. Aile pek kaba bir üslupla, meleklere yatacak yer olarak gösterişli ve büyük malikanenin konuk odalarından birini vermek yerine soğuk bodrumdaki küçük bir köşeyi göstermiş. Melekler, buz gibi odanın soğuk ve sert zemininde kendilerine yatacak bir yer hazırlamaya çalışırken, yaşlı melek duvarda bir delik görmüş ve kalkıp deliği onarmaya başlamış. Genç melek yaşlı meleğe bu hareketin nedenini sorunca, yaşlı melek hafifçe gülümsemiş;

- Her şey, her zaman göründüğü gibi değildir...

Sabah, malikaneden ayrılan melekler gece bastırınca bir kez daha kalacak yer bulmak umuduyla, bu defa çok fakir bir çiftçi ailesinin kapısını çalmışlar. Son derece misafirperver olan fakir karı koca, sofralarında ne var ne yoksa meleklerle paylaştıktan sonra, onları rahatça uyumaları için kendi yataklarını vererek yanlarından ayrılmış. Sabah güneş doğduğunda, melekler zavallı karı kocayı gözyaşları içinde bulmuş. Yegane geçim kaynakları olan tek inekleri de tarlalarının ortasında cansız yatmaktaymış. Genç melek bu sefer iyice öfkelenerek yaşlı meleğe isyan etmiş: "Bunun olmasına nasıl izin verebildin?!" O varlıklı kaba adamın her şeyi vardı ama sen kalktın ve ona yine de yardım ettin. Bu iyi yürekli fakir ailenin ise o inekten başka hiçbir şeyleri yoktu. Buna rağmen onu bile paylaşmaya gönüllü oldular. Ama sen o ineği de yitirmelerine izin verdin!" Bunun üzerine yaşlı melek, genç meleğe dönerek şu cevabı vermiş:

- Her şey her zaman göründüğü gibi değildir.

O malikanenin bodrumunda kaldığımız gece, duvardaki deliğin dibinde külçe külçe altın saklı olduğunu fark ettim. Malikanenin sahibi, bu kadar açgözlü olduğu için ve kendisine verilmiş şans sayesinde edindiği zenginliğin, bir parçasını bile paylaşmaya yanaşmadığı için, ben de o deliği, öyle bir kapatıp mühürledim ki, artık arayıp bulsa da açamaz. Ve devam etmiş: "Dün gece biz çiftçi ailesinin yatağında uyurken ölüm meleğinin o çiftçinin karısını almaya geldiğini gördüm. Ben de, onun yerine Ölüm Meleğine ineği verdim". Yaşlı melek, gülümseyerek bir kez daha eklemiş:

-Her şey, her zaman göründüğü gibi değildir. Bazen işler istediğimiz gibi sonuçlanmadığında, aslında bizim de başımıza gelen tam da budur işte. Eğer inanıyorsanız, yapmanız gereken tek şey sadece, her sonucun her zaman sizin lehinize olduğuna güvenmektir. Ancak bunun böyle olduğunu, belirli bir zaman sonra öğrenebilecek olsanız bile.

Olayları değerlendirirken, mutlaka olayların görünmeyen yüzlerinin de olduğunu unutmamamız gerekir. Olayları, daha net ve doğru olarak görmek istiyorsak asıl bu yüzü okumamız, bunu da değerlendirmekten kaçmamamız gerekir. İyi bir yönetici sadece bununla da yetinmemeli. Satır aralarını da okumayı bilmeli. Asıl metin ve asıl doğru, satır aralarını okuyabilenlere sunulur. Bunu okumak istemeyenlere ise zaten iş hayatında, okuyabilecekleri hikaye sayısı ve çeşidi çok fazla...

Kaynak : www.isteinsan.com.tr

Biraz düşünelim mi?

2006-09-24T18:54:00.000+03:00

Doğan Cüceloğlu' nun eğitimdeki katılımcılarla aralarındakikonuşma:

Ben: Arkadaşlar, aranızda ölümcül hastalığı olan var mı?
Katılımcılardan Biri: Allah'a şükür, hocam, bildiğimiz kadarı ile yok.

B: Ne güzel! Peki, bana, istisnasız tüm insanların, yani altı milyar insanın da başına geleceği garanti bir şey söyler misiniz? Cevap neredeyse otomatik olarak çıkar:

K: Ölüm.

B: Gerçekten de ölüm tüm insanların başına geleceği kaçınılmaz olan tek şeydir. Doğum da tüm insanların başına kesinlikle gelmiştir, ama bundan sonra gelmesi kesin olan tek şey ölümdür. Diğer hiç biri insanların tümünün başına gelmeyecektir. Peki, madem öleceğimiz garanti, bu benim ölümcül bir hastalığım olduğunu göstermez mi? Katılımcılar burada sessizce, başlarıyla onaylamaya başlar. Öleceğim belli ise benim ölümcül bir hastalığım olduğu da açıktır. Şu şekilde devam ederim:
Peki, ne zaman öleceğimizi biliyor muyuz?

K:Hayır

B:Şu saniye içinde olma olasılığı var mı?

K:Var.

B:Yarın?

K:Evet.

B: 30 yıl sonra?

K: Olabilir.

B: Peki bunlardan hangisinin sizin başınıza geleceğini biliyor musunuz? Mesela bu akşam eve sağ salim varacağınızı nereden
biliyorsunuz? Sınıf sessizce dinlemeye devam eder. Çünkü genellikle yaşama böyle hiç bakmamışlardır. Sözümü sürdürürüm:

B: Peki bir de tersini düşünelim, bu akşam eve döndüğünüzde, bu sabah evden çıkarken sağ salim bıraktıklarınızı sağ bulma garantiniz nedir? Var mıdır böyle bir garanti?

K: Yoktur hocam.

B: Peki nereden biliyoruz, az sonra telefonumuzun çalmayacağını ve evdekilerden birinin az önce öldüğünün bize söylenmeyeceğini?

Katılımcılar burada rahatsız olmaya başlarlar.

K: Hocam konuyu değiştirsek?

B: Ama en yalın ve açık gerçek üzerine konuşuyoruz, biraz daha devam edelim bence. Peki, acaba bunu dün gece bilseydiniz, yani evde akşam birlikte olduğunuz kişilerden birinin yarın ölüm günü olduğunu bilseydiniz, o zamanı aynı dün gece olduğu biçimde mi geçirirdiniz? Yoksa farklı şeyler mi yapardınız?

K: Kesinlikle çok farklı geçerdi Hocam.

B: Şimdi sizden rica ediyorum, lütfen bir an arkanıza yaslanın, gözlerinizi kapatın ve bu sabah evden çıkarken evde bıraktıklarınızdan birinin gerçekten öleceğini düşünün, dün akşamınızı nasıl geçirirdiniz? Aynı iletişim mi olurdu? Onunla aynı konuları mı konuşurdunuz? Aynı konular, tartışma ya da gerginlik konusu yaratır mıydı? Yoksa önemsiz hale mi gelirdi? Bu sabah evden çıkarken, bu son görüşünüzde ona ne derdiniz? Onun boynuna sarılmakta tereddüt eder miydiniz? Çok sıkı sarılmaya mı, aynaya mı vakit ayırırdınız? Ona "yüreğinizin taa derininden gelen bir "seni gerçekten çok seviyorum"
demeye ne gerek var diye düşünür müydünüz? Onun ölecek olması sizin ona duyduğunuz sevgiyi yoğunlaştırmaz mıydı? Burada bazı katılımcıların ağladığı olur. Belli ki dün akşam yaptıklarından bir kısmının ne kadar anlamsız olduğunu şimdi fark etmişlerdir.

B: Şimdi gözlerinizi açabilirsiniz, acaba kaç tartışmamızı bu kadar gereksiz biçimlerde yapıyoruz, kaçı gerçekten yaşamda
karşımızdakinin varlığından daha önemli, hangilerinde "şimdi kalbini kırdım, ama zaman içinde ben ondan özür dilemesini bilirim?" diye kendi kabuğumuza çekilip tartışmaları donduruyoruz. Yarattığımız kırgınlıkları tamir etme olanağımız gerçekten var mı? Buna zamanımız gerçekten kaldı mı?

Gerçekten biraz düşünmek lazım.

2006-08-22T01:32:00.000+03:00

Zuan Ziu doğadan bahsediyor

Kış geldiği zaman, ağaçlar yapraklarının döküldüğünü görünce üzüntüyle iç geçiriyor olmalı. Kendi kendilerine şöyle diyorlardır: Bir daha asla eskisi gibi olamayacağız.

Elbette. Yoksa kendilerini yenilemenin ne anlamı kalır? Yeni çıkacak olan yaprakların kendi kişilikleri olacaktır, onlar yeni gelen ve bir öncekiyle asla aynı olmayacak bir yaz mevsimine ait olacaklardır.

Yaşamak değişmektir; ve mevsimler bize bu dersi her yıl tekrar öğretir. Değişim bir depresyon döneminden geçmek demektir: Eskiden olduğumuz şeyi unutmak zorundayızdır ve yeni geleni de bilemeyiz. Ama biraz sabırlı olursak, bahar sonunda mutlaka gelir ve o zaman çaresizce geçirdiğimiz kışı unuturuz.

Değişim ve yenilenme hayatın kanunlarıdır. Sadece bize mutluluk getirmek için var olan şeyler yüzünden acı çekmektense, onlara alışmak daha iyidir.

SAVAŞÇI, AŞKSIZ BİR HİÇTİR!

2006-08-22T01:19:00.000+03:00

SAVAŞÇI, AŞKSIZ BİR HİÇTİR!
Yazan: Paulo Coelho
Bir savaşçı ihtiyaç duyduğu şeyin peşindeyken kalbinin korkmasına izin vermez. Çünkü o aşksız bir hiçtir

''Çok garip'' diye düşünür savaşçı;

Sabır ve hız

Savaşçı bu mesajı tanıdığı pek çok erkek ve kadında okumuştur. Asla ilk izlenime kanmaz ve başkaları onu etkilemeye çalışırken sessiz kalmakta ısrar eder. Ve bunu, kendi kusurlarını düzeltmek için bir fırsat olarak kullanır -çünkü insanlar aynı zamanda iyi birer aynadır. Bir savaşçı öğrenmek için karşısına çıkan her şeyi iyi bir fırsat olarak kullanır ve çelişkilerini kabul etmeyi bilir.

Işığın savaşçısının hem sabra hem de hıza aynı anda ihtiyacı vardır. Bir stratejide en büyük hata, zamansız davranmak ve fırsatın elinizden kaçıp gitmesine izin vermektir. Bu hatadan kaçınmak için savaşçı her bir durumu eşsiz bir durummuş gibi ele alır, hiçbir formüle, reçeteye ya da başkalarının düşüncelerine bel bağlamaz.

Halife Muaviye, Hz. Ömer Bin El-Hattab''a büyük politika yeteneğinin sırrını sordu. Aldığı cevap şuydu: ''Hayatımda hiçbir meseleye bu işin içinden nasıl çıkabileceğim üzerine hazırlık yapmadan girişmedim; öte yandan, giriştiğim hiçbir işin içinden hemen çıkmayı istemedim.''

Işığın savaşçısı kalbini her zaman nefret duygusundan temiz tutar. Bunu yapabilmek için affetmeye ihtiyacı vardır.

Bir savaşa girdiğinde İsa''nın şu sözünü asla unutmaz: ''Düşmanlarınızı sevin.'' Ve savaşçı bu söze uyar ama İsa''nın sözlerinin ''Düşmanlarınızdan hoşlanın'' anlamı taşımadığını da hep hatırlar.

Affetmek savaşçı için her şeyi kabullenmek zorunda kalmak demek değildir. Bir savaşçı asla başını öne eğmemelidir; çünkü bunu yaparsa hayallerinin yattığı ufku gözünden kaçırabilir.

Dinlenme ve hareket

Savaşa ara verildiğinde savaşçı dinlenir.

Bu günlerini çoğunlukla hiçbir şey yapmadan geçirir; çünkü kalbinin buna ihtiyacı vardır.

Ama duyuları hep tetiktedir. En büyük günahlardan biri olan uyuşukluğa kapılmaz; çünkü

bunun kendisini nerelere götürebileceğinin farkındadır: zamanın öylece akıp gittiği ve başka hiçbir şeyin olmadığı pazar öğleden sonralarının o ılık ruh haline.

Savaşçı bu zamanı ''mezarlık huzuru'' olarak adlandırır. Ve Mahşer''den bir alıntıyı hatırlar: Sizi lanetliyorum çünkü siz ne soğuk ne de sıcaksınız. Keşke soğuk ya da sıcak olsaydınız! Ama ılık olduğunuz için sizi ağzımdan dışarı kusacağım.

Savaşçı dinlenir ve güler, ama her zaman dikkatli ve harekete hazırdır.

Melek ve Şeytan

Bir savaşçı, melek ile şeytanın, kılıcı tutan el için kavga ettiğini bilir.

Şeytan, ''Başaramayacaksın'' der. ''Doğru anı kaçıracaksın. Korkuyorsun.'' Sonra Melek belirir ve ''Başaramayacaksın'' der. ''Doğru anı kaçıracaksın. Korkuyorsun.''

Savaşçı şaşırır. Her ikisi de aynı şeyi söylemektedir.

Şeytan şöyle devam eder: ''Bırak sana yardım edeyim.'' Melek ise şöyle der: ''Sana yardım edeceğim.''

İşte o anda savaşçı aradaki farkı anlar. Sözler aynı ama anlaşma başkadır. Böylece zaferini Tanrı''ya adayarak cesaretin verdiği güvenle meleğin elini tutmayı seçer.

Günahlara İnanmak

Işığın savaşçısı sezgilerinin ne kadar önemli olduğunu bilir. Savaşın ortasındayken düşmanının darbeleri üzerine düşenecek vakti yoktur; bu yüzden sezgilerini kullanır ve kendini meleğinin ellerine bırakır. Barış zamanında ise Tanrı''nın kendisine gönderdiği işaretlerin şifresini çözer.

İnsanlar onun için ''Bu adam deli'' ya da ''Bir hayal dünyasında yaşıyor'' ve hatta ''Mantığı olmayan şeylere nasıl böyle inanabiliyor?'' derler. Ama savaşçı sezgilerin Tanrı''nın alfabesi olduğunu bilir ve rüzgarı dinleyip yıldızlarla konuşmayı sürdürür.

Aşka İnanmak

Bir savaşçı için imkansız aşk diye bir şey yoktur. Sessizliğin, farklılığın ya da reddedilişin gözünü korkutmasına izin vermez. Çünkü insanların yüzlerine geçirdiği buzdan maskelerin ardında ateşten bir kalp olduğunu bilir.

İşte bu yüzden savaşçı, başkalarından çok daha fazla şeyi riske eder. Birinin sevgisi için hiç yorulmaksızın çabalar -bu sürekli ''hayır'' sözcüğünü duymak, eve yenilgi içinde dönmek, hem fiziksel hem de ruhsal anlamda reddedilmiş hissetmek anlamına gelse bile. Bir savaşçı ihtiyaç duyduğu şeyin peşindeyken kalbinin korkmasına izin vermez. Çünkü aşksız o bir hiçtir.

Anlaşmaya inanmak

Savaşçı savaş alanını her zaman kendisi seçemez. Bazen kendini hiç arzulamadığı savaşların içinde bulup şaşırır, ama bunlardan kaçmanın hiç faydası yoktur çünkü bu savaşlar nereye gidersi gitsin onu takip edecektir. Bu yüzden çatışmanın kaçınılmaz olduğu zamanlarda savaşçı düşmanıyla konuşur. Korku ya da ürkeklik göstermeksizin karşısındakinin neden savaşmak istediğini öğrenmeye çalışır. Savaşçı, kılıcını kılıfından çıkarmadan, karşısındakini bu savaşın onun savaşı olmadığı konusunda ikna eder.

Savaşçı, düşmanının söyleyeceklerini dinler ve sadece gerekliyse dövüşür. Eğer başka bir alternatifi yoksa, zaferi ya da yenilgiyi düşünmeden dövüşür: Savaşı sonuna kadar sürdürür.

Azme inanmak

Işığın savaşçısı yargılamaları ve eleştirileri tevazuyla kabul etmek gerektiğini söyleyen eski öğütleri asla unutmaz. Haksızlık yaşanır. Savaşçı birden kendini hiç hak etmediği durumlarda bulabilir ve kendini savunmaya bile niyeti olmaz. Böyle zamanlarda savaşçı sessiz kalır. Enerjisini sözlerle harcamaz çünkü sözler bir işe yaramayacaktır. En iyisi gücünü direnmek için kullanmak, sabırlı olmak ve birilerinin onu izlediğinin farkında olmaktır. Haksız yere acı çeken birini gördüğünde bu durumu kabullenemeyecek insanlar vardır. Bu insanlar savaşçıya en çok ihtiyaç duyduğu şeyi verir: Zamanı. Er ya da geç, her şey yine savaşçının lehine çalışmaya başlayacaktır. Işığın savaşçısı akıllıdır; yenilgileri üzerine yorum yapmaz.

Kişisel efsanelere İnanmak

Savaşçı, kendi kişisel efsanesi olduğunu varsayar; bu onun yaşama sebebidir. Çevresindekiler onun için şunu söyler: ''İnancı takdire şayan!'' Savaşçı bir süreliğine duyduğu bu sözlerle gururlanır, ama sonra bundan utanç duyar; çünkü ortaya koyduğu inanca aslında sahip değildir.

O an meleği gelip kulağına şunu fısıldar: ''Sen sadece ışığı taşıyan bir araçsın. Kendinle gurur duyman için de, kendini suçlu hissetmen için de bir sebep yok; sadece kaderini gerçekleştirmek için bir sebep var.'' Ve savaşçı sadece bir aracı olduğunun farkına vardığında kendini daha sakin ve güvende hisseder.
Kaynak : www.aksam.com.tr

Özlü sözler

2006-08-14T03:00:00.000+03:00

• Isterseniz yanlıs düşünün, ama her durumda kendi kafanızla düsünün. (Doris Lessing)
• Insanların mutlulukları yada mutsuzlukları,talihin olduğu kadar Kendi karakterlerinin de eseridir.!! (La Rochefoucauld)
• Mal kaybeden, bir şey kaybetmistir, onurunu kaybeden birçok şey
kaybetmiştir. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmistir. (Goethe)
• Herşeyi bildiğini sanma! gerçekte çok bilgili olsanda kendine Cahilim diyebilecek cesaretin olmalı. (Ivan Pavlov)
• Devler gibi eserler bırakmak için, karıncalar gibi çalışmak lazım. (Necip Fazıl Kısakürek)
• İnsanlar hatalarını mutluyken değil ancak mutsuzken anlar. (Daniel Defoe)
• Dünyada başarı kazanmanın iki yolu vardır: Ya kendi aklından
faydalanmak, yahut da başkalarının akılsızlığından faydalanmaktır. (La Bruyere)
• Insanları iyi tanıyın, her insani fena bilip kötülemeyin, her insanı da iyi bilip övmeyin (Mevlânâ)
• Hiçbir zaman çıktığın kapıyı hızla çarpma, geri dönmek isteyebilirsin. (Don Herold)

Öykü deki Rolünüz Ne?

2006-07-31T01:13:00.000+03:00

"Bir zamanlar, Musa'nın hocası Khidr insanoğluna bir uyarıda bulunur. Belirli bir tarihte dünyadaki özel olarak saklanmayan bütü suların yok olacağını söyler. Sonra insanları deliye çevirecek olan yeni su, eskisinin yerini alacaktır. Sadece bir tek adam bu öğüdün gerçek anlamını kavrar. Suyu biriktirip, güvenilir bir yerde depolar ve suyun özelliğini değiştirmesini bekler. Beklenen tarihte ırmaklar akmaz olur, kuyular kurur ve öğüdü dinleyen adam, deposuna gidip, sakladığı sudan içer. Sonra suların yeniden akmaya başladığını görür. Başkalarının yanına gittiğinde, onların eskisine göre tümüyle farklı konuştuklarını farkeder. Ama ne uyarıyı ne de sonradan olanları hatırlıyorlardır. Onlarla konuştukça hepsi de onun deli olduğunu düşünüp ya düşman kesilirler başına ya da delidir ne yapsa yeridir diyerek, şefkat. Anlayış değil yani...Başlangıçta yeni sudan içmemiştir. Her gün gidip kendi suyundan içmiştir. Ne var ki gün gelir dayanamaz. Yeni sudan içmeye karar verir. Çünkü herkesten farklı yaşamaya, davranmaya ve düşünmeye dayanamaz. Yeni sudan içer ve herkes gibi olur. Depoladığı suyu unutur ve arkadaşları da onu mucizev misali yeniden normalleşen bir deli olarak görmeye başlarlar.� Sufi yazar İdris Şah�tan alıntıladığım Derviş Hikayeleri�nden biri (1967), bu kadar. Toplum dışı bırakılmak istenmeyen kişilerin sonunda yaptıkları budur. Çoğu kişinin dönekliğinin ardında bu yatar. Dün dündür bugün bugündür diyenlerin felsefesini yansıtır bir yerde, öyküdeki dönüşüm. Haklılık sağlar onlara. Hitler Almanyası�nda faşizmin yayılma nedenlerinden biri olarak da ele alınabilir bu davranış değişikliği. Korku ve dışlanma iki etkendir. Toplumda öncü, aynı zamanda günah keçisi rolünü üstlenenler, genelde, yeni suyu içmeyi reddedenlerdir. Tabii bir de dönüşmediği halde kurnazlık yapanlar vardır. Onlar topluma uyum göstermiş gibi yaparlar. Özelinde ise farklı düşünürler ve kendilerini korumaya devam ederler. Kendi meslek çevresinin onayını almadan, kendisinden önce yapılanlara ve deneylere aldırmadan bir yeniliğin üstüne oturup sahiplenenler ise halk tarafından sevilse de zamanla yok olurlar. Çünkü halk çabuk bıkar ve unutur. Sıradışı biri olmak, öyle kalmak zordur. Bedeli vardır. Özellikle o kişi memnun etme yeteneğine sahip değilse, eğlendirmiyorsa, deli olarak algılansa bile işi zordur. Şimdi öyküyü örnek alıp; tüm inançları, fikirleri, kişileri, konuları buna göre yorumlayın. Siz hayatta nasıl davranıyorsunuz? Kimsiniz? İstediği gibi düşünüp başkaları gibi davrananlardan mısınız? Herkes gibi düşünüp farklı konuşanlardan mısınız? Özü sözü bir ve aynı olanlardan mı? Bunlardan biri ya da benzeri olmak, size ne kattı? Öyküdeki yerinizi bana söyler misiniz? Önce bir düşünün tabii...

http://www.oguzhanakay.com

Bilge'den Hayata Dair...

2006-07-17T18:05:00.000+03:00

Eflatun'a iki soru sormuşlar.

Birincisi ; "İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nedir ? "
Eflatun tek tek sıralamış :

- Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler. Ne var ki çocukluklarını özlerler...
- Para kazanmak için sağlıklarini yitirirler. Ama sağlıklarını geri almak için de para öderler...
- Yarından endişe ederken bugünü unuturlar.Dolayısıyla ne bugünü ne de yarını yaşarlar...
- Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar. Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler...

Sıra gelmiş ikinci soruya ; "Peki sen ne öneriyorsun?"

Bilge yine sıralamış ;

- Kimseye kendinizi "sevdirmeye" kalkmayın! Yapılması gereken tek sey, sadece kendinizi "sevilmeye" bırakmaktır...
- Önemli olan; hayatta "en çok seye sahip olmak" değil, "en az seye ihtiyaç duymaktır"..

TABLO

2006-07-16T22:13:00.000+03:00

Bir gün sanat merkezi kentlerin birinde gezen çocuğun biri, bir vitrinde çok hoş bir tablo görür. Tablo belli ki oldukça pahalıdır.

Çocuk bu tabloyu bir sonraki yıl abisinin doğum gününe almayı ister ve bir iş bulup kıt kanaat geçinerek biriktirdiği tüm para ile mağaza ya gider. Şanslıdır, tablo hala satılmamıştır. İçeri girer ve tabloyu bir süre yakından izledikten sonra resmi yapan sanatçıyı bulur ve "Abimin doğum günü için bu resmi satın almak istiyorum, tüm param da bu kadar" der. Ressam bir süre düşündükten sonra resmi paketler ve satar.

Çocuk paketini alır ve teşekkür ederek çıkar. Mağaza da adamın arkadaşlarıda vardır ve şaşkın şaşkın sorarlar: "Sen ne yaptın? O resmin değeri milyarlar ederdi. Neden bu kadar cüzi bir rakama sattın?"

Adam cevap verir:

"Evet bu resme milyarlarını verecek bir sürü insan bulabilirdim, ancak tüm servetini bu resme verecek kaç kişi bulabilirdim."

Anonim

Hayata Dair Video-2

2006-07-01T02:54:00.000+03:00


Hayata Dair bir flim...

Direkt Link
Videoyu kesintisiz seyretmek için; videonun tam olarak yüklenmesini lütfen birkaç dakika bekleyin.

Hayata Dair Flim karesi...

2006-07-01T02:32:00.000+03:00


Organize işler den hayata dair bir bölüm...

Direkt Link
Videoyu kesintisiz seyretmek için; videonun tam olarak yüklenmesini lütfen birkaç dakika bekleyin.

Üç Dil / Bedri Rahmi Eyüboğlu

2006-06-30T23:36:00.000+03:00

Üç Dil / Bedri Rahmi Eyüboğlu

En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde
Ana avrat dümdüz gideceksin
En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde düşünüp rüya göreceksin
En azından üç dil
Birisi ana dilin
Elin ayağın kadar senin
Ana sütü gibi tatlı
Ana sütü gibi bedava

Nenniler, masallar, küfürler de caba
Ötekiler yedi kat yabancı
Her kelime arslan ağzında
Her kelimeyi bir bir dişinle tırnağınla
Kök sökercesine söküp çıkartacaksın
Her kelimede bir tuğla boyu yükselecek
Her kelimede bir kat daha artacaksın
En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde
Canımın içi demesini
Canım ağzıma geldi demesini
Kırmızı gülün alı var demesini
"Nerden ince ise ordan kopsun demesini
Atın ölümü arpadan olsun demesini
Keçiyi yardan uçuran bir tutam ottur demesini
İnsanın insanı sömürmesi
Rezilliğin dik âlâsı demesini
Ne demesi be
Gümbür gümbür gümbürdemesini becereceksin

En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde
Ana avrat dümdüz gideceksin
En azından üç dil
Çünkü sen ne tarih ne coğrafya
Ne şu ne busun
Oğlum Mernuş
Sen otobüsü kaçırmış bir milletin çocuğusun.

3 ekmek 1'i askıya

2006-06-22T22:28:00.000+03:00

3 ekmek 1'i askıya

Sarıyer'deki 5 fırında insanlık dersi veriliyor. Gönüllü müşteri 3 ekmek parası ödeyip 2'sini alıyor. 1'i beyaz tahtaya not ediliyor. Onu da ihtiyacı olan gelip alıyor
(21 Haziran 2006 Çarşamba)

İtalya'da başlayan ve birçok Avrupa ülkesinde uygulanan toplumsal dayanışma örneği bir uygulama ülkemizde "Askıda Ekmek" kampanyasına dönüştü. Farklı gönüllü gruplar tarafından 4 yıl önce Manisa'da başlatılan kampanya Isparta, İzmit, Karaman ve Ankara'dan sonra İstanbul'a ulaştı. Sarıyer'deki 5 fırın kampanyayı 2 aydır uyguluyor.

Öğrenciler başlattı

Projenin mimarları, Toplum Gönüllüleri Vakfı'nın Koç Üniversitesi'ndeki üyeleri. Üniversiteli abla ve ağabeyleri, Vebhi Koç Vakfı Lisesi'ndeki 40 öğrenciye sosyal sorumluluğun önemini öğretti. 5 fırının desteğini alan öğrenciler çarşıda-pazarda dağıttıkları el ilanları ile dar gelirlilere "Eğer ihtiyacınız varsa askıdaki ekmeği çekinmeden alabilirsiniz" diye çağrıda bulundu. Sarıyer'deki 5 fırında, fırın başına günde ortalama 100 ekmek askıya çıkıyor. Kampanyanın başladığı 20 Nisan'dan bu yana askıdan dağıtılan ekmek sayısı 30 bini buldu. Sadece Şuşoğlu Pastanesi'nde "Askıda Ekmek" kampanyası ile günde ortalama 50 ekmeğin parasını müşteriler ödüyor. Beyaz tahtaya kaç ekmeğin parası ödendiyse yazılıyor. Her gün ihtiyaç sahibi 15 aile gelip ekmeğini askıdan alıyor. Kimse kimseyi tanımıyor. Ekmeği bağışlayan toplumsal sorumluluğunu yerine getiriyor, alansa gururu incinmeden ihtiyacını gideriyor.

Tokuz ama açın halinden anlıyoruz

Kimi 3 ekmek istiyor kimi 5. Suşoğlu Pastanesi sahibi Oğuzhan Kaşıkçı, "Kaç tane istiyorsa veriyoruz, 'Kimsin, necisin' diye sormuyoruz" diyor. Sadece bu pastanede günde ortalama 50 ekmeğin parasını müşteriler ödüyor. İhtiyaç sahipleri "Askıdan ekmek" deyip alıyor. Ev hanımı Hediye Özakalın, "Onlara yardım eli uzatınca mutlu oluyoruz" diyor.

İtalya'da başladı!

Un caffe un sospeso!

Vatan gazetesi yazarı Mine Kırıkkanat, 27 Kasım 2000 tarihli "Askıda insanlık" başlıklı yazısında şu satırlara yer verdi:

"Napoli'nin bir kenar mahallesinde, bir mahalle kahvesiydi. Sevgili ve kadim okurum Bilgin Eryüksel'in yolu da o gün, o mahallenin o kahvesine düşmüştü. Arkadaşlarıyla birlikte 'espresso'larını yudumluyordı. İçeri bir müşteri girdi. Tezgâha yaklaşıp, damalı beziyle;bardakları kurulayan barmene: 'Un caffe, un sospeso...' dedi. İki kahve parası verdi, tek kahve içti ve çıkıp gitti. Barmen, tezgâhın üzerindeki cengele, küçük bir kâğıt parçası astı. Az sonra, iki müşteri girdi içeri. Onlar da: "Due caffe, un sospeso! " dediler, üç kahve parası verdiler, iki kahve içip çıktılar. Barmen, 'askı'ya yine bir küçük kağıt parçası astı.

"Bizimkiler bir şey anlamamıştı. Birer espresso daha ısmarlayıp, birer sigara daha yaktılar. Bir süre sonra kahveden içeri, havı dökülmüş ceketi ve yorgun papuçlarıyla yoksulluğunu gizleyemeyen bir adam girdi. Tezgâha ilerledi, baktı ve barmene 'Un sospeso, per favore...' dedi. Barmen, bir kahve hazırlayıp koydu önüne yoksul Napolilinin. Adam, dumanı tüten mis kokulu 'espresso'sunu içti ve para ödemeden çıkıp gitti. Barmen ancak o gittikten sonra, askıdaki küçük kâğıt parçalarından birini koparıp aldı, çöpe attı.

Bilgin Eryüksel ve arkadaşları, birbirlerine baktılar. Gözleri yaşarmıştı. Kendi halinde bir Napoli kahvesinde, inanılmaz bir 'insanlık dersi'ne, İtalyan halkının toplumsal terbiyesine, bir sosyal dayanışma örneğine tanık olmuşlardı...."

Haber: Tülay ŞUBATLI - Vatan gazetesi

'Yapamam' diye bir şey yok...

2006-06-06T09:57:00.000+03:00
'Yapamam' diye bir şey yok...
Donna'nın dördüncü sınıf öğrencileri geçmişte gördüğüm sınıflardan farklı değilmiş gibi görünüyorlardı. Öğrenciler beş sıra olarak sıralanmış altı sırada oturuyorlardı. Öğretmen masası en önde öğrencilere bakıyordu.Panoda öğrencilerin çalışmaları asılıydı. Birçok açıdan geleneksel bir ilkokul havası hissediliyordu. Yine de sınıfa ilk girdiğimde farklı bir şey görünmüştü.Belirli bir heyecan söz konusuydu.
Donna emekliliğine sadece iki yıl kalmış.Michigan'da küçük bir kasaba öğretmeniydi. Ayrıca benim tarafımdan bölge çapında düzenlenmiş personel geliştirme projesine gönüllü olarak katkıda bulunuyordu. Eğitim sürecinde öğrencilerin kendilerini iyi hissetmeleri ve yaşamlarının sorumluluğunu üstlenmeleri temel alınıyordu.
Donna'nın işi eğitim sürecine katılmak ve sunulan kavramları uygulamaya koymaktı. Benim işim ise, sınıf ziyaretleri yapıp, uygulamaya hız kazandırmaktı. Arka sıralardan birine oturdum ve izlemeye koyuldum. Bütün öğrenciler bir şeyler yazıp karalıyorlardı. Benim yanımda oturan on yaşındaki kız öğrenci kağıdını "Ben yapamam" cümleleriyle doldurmuştu. "Futbol topunu kaleye gönderemem." "Üçlü sayılarla bölme işlemi yapamam." "Debbie'nin beni sevmesini sağlayamam." Sayfanın yarısı dolmuştu ve yazmaktan bıkmışa benzemiyordu. Kararlılıkla ve ısrarla yazmaya devam ediyordu.
Öğrencilerin defterlerine bakarak sıraların arasında yürümeye başladım. Hepsi de cümleler yazıyorlar ve yapamadıkları şeyleri tanımlıyorlardı. "On atış üst üste yapamam." "Sol alanda vuruş yapamam." "Bir kurabiye ile yetinemem."
O anda egsersiz bende merak uyandırdı. Öğretmene ne olup bittiğini sormaya karar verdim. Yanına yaklaşınca öğretmenin yazmakla meşgul olduğunu gördüm. En iyisinin rahatsız olduğuna karar verdim. "John'un annesini zorla veliler toplantısına getiremem." "Kızımdan arbaya benzin koymasını istiyemem." "Alan'dan bileğini değil, kelimeleri kullanmasını isteyemem."
Öğretmenin ve öğrencilerin "yapabilirim" türü olumlu cümleler kurmak yerine neden böyle bir olumsuzluğa saplandığı düşüncesine karşı savaş verirken oturduğum sıraya geri döndüm. Yeniden etrafımı izlemeye koyuldum. Öğrenciler bir on dakika daha yazmaya devam ettiler. Donna, "Elinizdeki kağıdı bitirin ama başka bir kağıda geçmeyin." diye seslenerek egsersizin sonuna geldiklerini vurguladı.
Öğrencilere kağıtlarını ikiye katlamalarını ve teslim etmellerini söyledi. Öğrenciler kağıtlarını öğretmen masasının üzerindeki boş ayakkabı kutusunun içine koydular. Bütün kağıtlar toplanınca Donna kendi kağıdınıda koyup, kutunun kapağını kapadı. Kutuyu alıp kapıdan çıktı ve koridorda ilerledi.
Öğrenciler öğretmenin peşinden giderken ben de öğrencilerin peşine takıldım. Koridorun ortasında yürüyüş tamamlandı. Donna güvenlik odasına girdi ve elinde bir kürekle dışarı çıktı. Bir elinde kürek bir elinde ayakakbı kutusu öğrenciler arkasında bahçenin en uzak köşesine doğru yol aldılar ve kazmaya başladılar. "Yapamam " cümleciklerini gömeceklerdi. Kazma işlemi yaklaşık on dakika sürdü, çünkü bütün öğrenciler sırayla kazıyorlardı. Çukurun dibine "Yapamam" cümlecikleri kutusu kondu ve üzeri toprakla örtüldü. Otuz tane on-onbir yaş çocuğu çukurun başında bekleşiyorlardı. Donna, "Kızlar erkekler elele tutuşun ve başınızı eğin" diye seslendi. Çukurun başında halka oluşturup, elleriyle sımsıkı bir bağ oluşturdular.
Donna konuşmaya başladı.
"Arkadaşlar, bugün burada "Yapamamlar" anısına toplandık. Yeryüzünde bizimle birlikteyken bir şekilde hepimizin hayatına girdi; kimimizinkine az kimimizinkine çok. Adı her okulda, toplantı salonunda, hatta Beyaz Saray'da bile anıldı. "Yapamamları" sonsuz uykuya göndermeye karar verdik. Erkek ve kız kardeşleri olan:"Yapabilirim","Yapacağım" ve "Yapıyorum" hayatlrına devam ediyorlar. Onlar "Yapamamlar" kadar ünlü, güçlü ve kuvvetli değiller. Belki bir gün sizinde yardımınızla dünyaya ayak izlerini bırakabilirler. Umarım "Yapamamlar" huzur içinde yatarlar. İnsanlar onlar olmaksızın hayatlarına devam edebilirler"
Bu cümleleri dinlerken öğrencilerin hiçbirinin bugünü unutmayacaklarını düşündüm. Bu aktivite oldukça sembolik bir anlam taşıyordu. Gerek bilinçten, gerekse bilinç dışından asla silinmeyecek bir beyin egsersizi gibiydi. Methiyenin sonunda öğrencilerini topladı ve onları sınıfa götürdü. "Yapamamlar"ın gömülüşünü keklerle,patlamış mısırlarla ve meyve sularıyla kutladılar.
Kutlamaların bir parçası olarak, Donna kalınca bir kağıttan mezar taşı kesti. En üste "Yapamam" ı , n alta o günün tarihini yazdı. Kağıttan yapılmış mezar taşı o yılın anısına sınıfa asıldı. Nadiren de olsa öğrencilerden biri unutup,"Yapamam" dediğinde Donna bunu gösterdi. Öğenciler de böylece "Yapamamlar" ın öldüğünü hatırlayıp, yeni cümle kurmak zorunda kaldılar.
O gün ben onlardan yıllar boyunca unutamayacağım bir ders aldım. Ne zaman yapamam desem o merasim gelir aklıma ve söylerim "Yapamam" diye birşey yok. O artık yaşamıyor...

'Hayatım kaydı' diyordu adam, hayatı anlamadan

2006-05-31T13:44:00.000+03:00

'Hayatım kaydı' diyordu adam, hayatı anlamadan

Bir dostundan sıkı bir kazık yedi adam. Ardından yoksul düştüğü içinde eşinden oldu. Ve gece alemine daldı ilk kez. Sonra da sevmediği işini kaybetti. Bir süre serseri mayın gibi dolaştı hayatın içinde.
Ve bu adam, bir akşam vakti, kızarmış gözleri, hüznü ve derbederliğiyle karşımdaydı.
"Hayatım kaydı hocam" diyordu,
ağlamaklı bir ses tonuyla.
Hayatını biliyordum. Daha otuzbeş yaşındaydı. İyi bir mesleği vardı. Üniversite bitirmişti. Çalışkan bir adamdı. Ama kendi değerinin farkında değildi. Hayatını daraltmıştı. "Hayır" dedim "hayatın kaymadı. Aksine aklını başına aldığında çok şey kazanmış olacaksın."
"Nasıl" diye tısladı.
"Dost dediğin" dedim,"kazık atmaz. İyi seç dostları. Yoksul düştüğün için seni terk eden eşin iyi ki gitti diye düşün. Sevmiyormuş seni. İşini zaten sevmiyordun. Kaybetmedin yani, sadece bu aralar parazıssın. Eğitimli birisin ve daha yolun yarısında bile değilsin. Ve hayattasın. Sağlığın yerinde. Hayatı iyi anla. Kaıplarını kazanca çevirmeye bak. Ders al. Kendi değerini bil. Ve hemen harekete geç."
"Yapabilir miyim hocam" dedi bıkkın bir ses tonuyla.
"İstersen" dedin,"çok istersen eğer..."

Hintli Usta

2006-04-16T14:50:00.000+03:00
HİNTLİ USTA

Nebraska'da yaşlı bir adam yaşardı. Patates ekimi icin
>> >bahçeyi bellemesi gerekiyordu, lakin bu çok zor bir işti.
>> >Tek oğlu olan David ona yardım edebilirdi, fakat o da hapisteydi.
>> >Yaşlı adam oğluna bir mektup yazdı ve müşkülatını izah etti.
>> >>> >Sevgili David,
>> >Patates bahçemi belleyemeyeceğimden, kendimi çok kötü hissediyorum. Bahçeyi kazmak için oldukça yaşlanmış sayılırım.
>> >Burada olsan bütün derdim bitecekti. Biliyorum ki sen bahçeyi benim için hallederdin.
>> >Sevgiler Baban
>> >>> >Bir kaç gün sonra oğlundan bir mektup aldı.
>> >>> >Babacığım,
>> >Babacığım Allah aşkına bahçeyi kazma, ben oraya cesetleri gömmüştüm.
>> >Sevgiler David
>> >>> >Ertesi gün sabaha karşı saat 04:00'de FBI ve yerel polis çıka geldi ve tüm sahayı kazdılar, lakin hiç bir cesede rastlamadılar.
>> >Yaşlı adamdan özür dileyerek gittiler.
>> >>> >Aynı gün yaşlı adam oğlundan bir mektup daha aldı.
>> >>> >Babacığım,
>> >Şimdi patatesleri ekebilirsin. Bu şartlarda yapabileceğimin en iyisini yaptım.
>> >Sevgiler David
>> >>> >BIR GÜÇLÜKLE KARŞILAŞTIĞINIZDA, KENDİNİZE BİR KAÇIŞ YOLU DEĞİL, BİR ÇIKIŞ YOLU ARAYIN.
>> >D.L. Weatherford

Hayat Nedir, Ne Değildir?

2006-04-13T13:51:00.000+03:00

Hayat Nedir,Ne Değildir?
Hayat çetele tutmak değildir. Seni kaç kişinin aradığı, kiminle çıktığın, çıkıyor olduğun veya çıkacağın demek değildir. Kimi öptüğün, hangi sporu yaptığın veya kimlerin seni sevdiği değildir. Hayat ayakkabıların, saçın, derinin rengi, nerede yaşadığın veya hangi okula gittiğin de değildir. Aslında hayat, notlar, para, giysiler, girmeyi başardığın ya da başaramadığın okullar da değildir. Hayat çok arkadaş sahibi olmak ya da yalnız olmak, kabul görmek ya da görmemek de değildir. Hayat bunlar değildir. Hayat kimi sevdiğin ve kimi incittiğindir. Güven, mutluluk ve şefkattir. Arkadaşlarına destek olmak ve nefretin yerine sevgiyi koymaktır. Hayat kıskançlığı yenmek, önemsemeyi öğrenmek ve güven geliştirmektir. Neler söylediğin ve ne demek istediğindir. İnsanların sahip olduklarını değil, kendilerini olduğu gibi görmektir. Herşeyden önemlisi, hayatını başkalarının hayatını olumlu yönde etkilemek için kullanmayı seçmektir. İşte hayat bu seçimlerden ibarettir.

İYİ İNSAN KİMDİR? - Hayata Dair...

2006-04-10T20:55:00.000+03:00
İyi insan kimdir?

Başkalarına zarar vermeyen, veremeyen insan iyidir. (ZARARSIZ)

Kendi çıkarınıza uygun hareket ettiği zaman iyidir. (ENAYİ)

İYİ PENGUEN

NLP - Hayatınızı SİZ Yönetin

2006-04-08T22:02:00.000+03:00

Resmin üzerine tıklayıp büyüterek yazıyı okuyabilirsiniz.
Resmi kaydedip yazıyı okuyabilirsiniz.
Ya da bu resmin PDF formatını download etmek için buraya TIKLAYIN

Savaş Stratejileri - Hayata dair...

2006-04-08T21:41:00.000+03:00

Resmin üzerine tıklayıp büyüterek yazıyı okuyabilirsiniz.
Resmi kaydedip yazıyı okuyabilirsiniz.
Ya da bu resmin PDF formatını download etmek için buraya TIKLAYIN

Hayata Dair - Nietzsche'den...

2006-04-04T21:10:00.000+03:00

Nietzsche'den...

Kendi kendime konuştum bazen evimde,

Hem kızdım, hem güldüm halime,

Sonra dedim ki: "Söz ver kendine,

Denizleri seviyorsan, dalgalarıda seveceksin.

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin.

Uçmayı seviyorsan, düşmeyide bileceksin.

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

KURBAĞALARIN YARIŞI

2006-04-03T19:03:00.000+03:00

KURBAĞALARIN YARIŞI
Günlerden bir gün...Kurbağaların yarışı varmış. Hedef, çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış. Bir sürü kurbağa da arkadaşlarını seyretmek için toplanmış. Ve yarış başlamış. Gerçekte seyirciler arasında hiçbiri yarışmacıların kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş. Sadece şu sesler duyulabiliyormuş: "Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar!"
Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar. İçlerinden sadece bir tanesi inatla ve yılmadan kuleye tırmanmaya çalışıyormuş. Seyirciler bağırıyorlarmış : "...Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar.." Sonunda, bir tanesi hariç, kurbağaların hepsinin ümitleri kırılmış ve bırakmışlar.
Ama kalan son kurbağa büyük bir gayret ile mücadele ederek kulenin tepesine çıkmayı başarmış. Diğerleri hayret içinde bu işi nasıl başardığını öğrenmek istemişler. Bir kurbağa ona yaklaşmış ve sormuş bu işi nasıl başardın diye. O anda farkına varmışlar ki... Kleye çıkan kurbağa sağırmış!
Olumsuz düşünen insanları duymayın... Onlar kalbinizdeki ümitleri çalarlar!
Anonim

2006-03-31T17:38:00.000+03:00

SUDOKU

"Su" Japonca rakam demek, "doku" ise tek kişilik oyun anlamına geliyor. Sudoku'yu tek başınıza kalem ve Sudoku sorusuyla heryerde oynayabilirsiniz. Evde, yolda, sıkıldığınız bir toplantıda bir kitabın içine yerleştirerek, işten çok bunaldığınızda kafa dinlemek için mola verdiğinizde...
Kendi içinde dokuzar karelik bölümlere ayrılmış dokuz büyük kare bir grafik oluşturuyor. Bu grafiğe rakamlar her satır ve sütunda birer kez kullanılmak koşuluyla yerleştirilmeye çalışılıyor. Oyunun basit, orta, zor, çok zor gibi farklı zorluk seviyeleri var.
Nasıl oynanır?
Toplam 9x9=81 adet kareye 1' den 9' a kadar rkamlar yerleştirilir. Her bir rakam, herbir satırda ve sütunda sadece birkez yer alabilir. Bir rakam her kare bloğunda da (3x3) sadece birkez yer almak zorundadır.
Sudoku bulmacalarını bilgisayarınızda çözmek için;
Buradan DOWNLOAD edebilirsiniz...

Hayata Dair - Messenger sohbeti

2006-03-30T19:17:00.000+03:00

seco:
baksana amcalar babam
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
evet
seco:
hepsi futbol hastası
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
hasta ama para kazanamıyorsunuz
seco:
yakında abi oda olcak ya
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
para kazandırmayan şeylerle uğraşmak hoş olmuyo
seco:
sende iyi salladın hemen
seco:
affetmedin vallaha
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
torpili olan 18 inde fenerde gs de oynuyo
seco:
biz torpille iş yapmayız abi
seco:
yapsam bile ben mutlu olalamam ki
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
torpil yoksa
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
hiç boşuna konuşma
seco:
vallaha
seco:
sıçtık o zaman
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
git idmana mutlu ol
seco:
idman da mutlu değilim ki artık sıkıyo aptal adamlarla uğraşmak
seco:
bilniyolar
seco:
adamlar
seco:
bi şey söyleyincede bozuluyo salak
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
aptalları sevmem bende
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
boşa vakit harcamak oluyo aptallarla uğraşmak
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
salak lık neysede aptallık a hiç tahammül edemiyom
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
insanın kafası basmayabilir ama öğrenme merakı olmalı
seco:
ewet
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
öğrenme gayreti olmalı
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
her zaman kendini aşmaya çalışmalı
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
yada o işi yapmamalı
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
haksızmıyım?
seco:
sonuna kadar haklısın
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
kendinle yarışırsan
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
kendini sürekli geliştirirsen
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
herkezi geçersin
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
yaptığın işe coşkunu, hırsını,merakını katarsan
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
amma nutuk çektim ama
seco:
doğru söylüyosun ama
seco:
o yüzden bende idmanda iyi çalışıyım kendimi veriyim o zaman
seco:
dimi
seco:
neyse bu çocuk kaçar artık
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
coşku coşku coşku
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
dikkatini yoğunlaştır sadece o anı yaşa
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
yapamayacaksan hiç gitme idmana
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
faydası olmaz sana
HaYaTa dAiR GüZeL nE VaRsA SiZiN OlSuN:
hatta zararı olur
seco:
kasık gitti zaten öyle işte
seco:
neyse bu çocuk kaçar artık
seco:
hadi bye

2006-03-24T18:36:00.000+02:00

23 mart 2006...Bir hobi olarak hazırladığım web sayfalarını internet ortamına aktarmaya başladığım tarih diyebiliriz...Birçok yaratıcı insan kendinden birşeyler yada birçok şeyi internet denizine aktarıp, bilgilerini dünyanın kullanımına açıyor...Bende kendimden birçok şey aktarmak amacıyla hobimi bu denizde yaşamaya bırakıyorum...Benim hobim bu alemde belki küçük bir balık olacak ama bana; belirli zamanlarda yüzmek için denize giren SIRADAN insanlardan farklı olduğumu hatırlatacak...

İnsanların çoğu, kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkuyor, sevilmekten korkuyor, kendini sevilmeye layık görmediği için, düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için, konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için, duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için, yaşlanmaktan korkuyor, gençliğin kıymetini bilmediği için, unutulmaktan korkuyor, Dünyaya iyi birşey vermediği için...
...ve ölmekten korkuyor,
aslında yaşamayı bilmediği için...

2006-03-24T00:14:00.000+02:00

http://tanerim.googlepages.com/